abunə ol: Yazılar | Şərhlər | Еmail

Rusiyada təkamül nəzəriyyəsinin heyrətamiz macəraları

Şərh

rusiya

Pravoslav aktivistlər kitabları yandırırlar

İctimai Fikir Fondunun keçirdiyi sorğudan məlum oldu ki, bir çox rusiyalı insanın allah tərəfdən yaradılmasını Darvinin insanın meymundan əmələ gəlmə nəzəriyyəsindən daha inandırıcı hesab edirlər.  Maraqlıdır ki, nəzəriyyənin bu detalından, yəni insanın meymuna bənzər əcdadlardan gəlməsindən fərqli olaraq, ümumilikdə növlərin təbii seçmə yolu ilə inkişafı daha çox qəbul ounur.  Bəs nəyə görə insan qəti olaraq ilahi yaradılışa aid olunmağa çalışır, qalan təbiət aləminin təkamül çirkində çırpınmağı isə heç bir xüsusi qəzəb, etiraz yaratmır? Bu mənada mənim həmvətənlərim təkamül nəzəriyyəsini bütünlüklə inkar edən və faktlara baxmayaraq, hər şeyin İncildə təsvir olunduğu kimi baş verdiyini qəbul edən amerikan konservativ həmkarlarından fərqlənirlər. Hətta katolik kilsəsi də bu yaxınlarda bildirib ki, təkamül, deyəsən, təəssüf ki baş verib. Amma katolik kilsə yeganə kilsə olaraq qalır ki, faktlar qarşısında baş əyib.

Bir az heyfslənib (ölkə 20 illik ərzində hansı vəziyyətə gəlib!), belə qəribə məntiqi aydınlaşdırmaq üçün şərhləri oxumağa başladım. Əgər tamam mənasız, “bu ola bilməz, çünki heç vaxt belə bir şey mümkün deyil” tipində fikirləri çıxsaq, yerdə qalan fikirlər ona əsaslanır ki, Darvinin Hipotezi təsdiq olunmayıb. Qoca sadəcə çərənləyib, hamıda olur! Əgər hipotez elmi cəhətdən təsdiq olunmayıbsa, o halda o, ilahi yaradılma ideyasından heç nə ilə yaxşı deyil. Hər ikisi baxış nöqtəsidir və hər ikisi məktəb proqramında eyni dərəcədə əks olmalıdır. Bilmək maraqlı olardı, bu tip fikirlərdə nə daha çoxdur? Savadsızlıq yoxsa hiylə?

Bağışlayın, əziz yoldaşlar, Darvin “hipotezini” 154 il əvvəl verib. Əgər bu, güclü sübutlu faktik baza və böyük evristik potensialı olan təkamül nəzəriyyəsinə  çevrilməsəydi, indi bu haqda kim xatırlayardı?  Necə yəni, elm əsr yarım durğunluq vəziyyətdə qalıb? Alimlər o vaxtdan heç nə aydılaşdırmayıblar və heç nəyə öyrənməyiblər və biz hələ də Darvini müzakirə edirik? Əlbəttə ki, yox. Darvinin zamanında genetika, antopologiya, ümumiliklə molekulyar biologiya haqda heç bir anlayış yox idi. İndi isə hər biri haqda var. Bu elmlərin nəticələri Darvin nəzəriyyəsini təsdiq edir. Yeni tədqiqatlar təkamül nəzəriyyəsini biologiyada təsdiq olmuş nəzəriyyələrdən birinə çevirdi. Demək olar ki, təkamül nəzəriyyəsi müasir biologiyadır. Əgər təkamül nəzəriyyəsini qəbul etmirsinizsə, onda bütün müasir biologiyaya “yox” deyirsiniz. Yeri gəlmişkən tibbə də. Bioloqların təkamül proseslərinin mexanizmləri haqda mübahisələri indi də  davam edir, bu normaldır. İndi biologiya əvvəlcə Darvin, daha sonra Darvindən sonraki alimlərin hazırladıqları təkamül nəzəriyyələrinin əsas müddəaları ilə danışır, daha yaxşısı yaranmayana kimi biologiyanın başqa dili olmayacaq. İnsanın yaranması nəzəriyyəsi təkamül nəzəriyyəsinin ayrılmaz hissəsidir.  Heyvan dünyası, əlbəttə, təkamül yolu ilə yaranıb, bizə isə, lazım deyil, allah yaradıb deyərək, bu hissəni ümumi nəzəriyyədən belə sadə şəkildə ayıra bilmərik.

Artıq insan və insanabənzər meymunların genomu oxunulub. Genom arxivdir, növün bütün tarixi genlərdə yazılıb, yalnız onu oxumağı bacarmaq lazımdır. İnsan genomunda çoxlu sayda psevdogenlər var. Psevdogenlər o genlərdir ki, əsl genlər kimi görünürlər, amma işləmirlər. Məsələn, heyvanlarda əks cinsi cəlb etmək üçün feromon adlanan uçucu iyli maddələr var. Həmçinin feromonu tanıyan xüsusi reseptorlar da var. İnsanda feromon və onun reseptorları yoxdur və ya demək olar ki yoxdur (bu məsələdə alimlərin fikirləri ayrılır). Amma bu maddələrin uyğun genləri var. Əsl yox, psevdo. Və siçanlardakı analoji genə son dərəcə oxşayırlar. Psevdogenlərin mövcudluğunu təkamüldən başqa, sağlam düşüncə çərçivəsində hansı yolla izah etmək olar, mən bilmirəm. Əcdadlardan irsi alınan, funksiyası itirilmiş genlər müəyyən vaxt qeyri-aktiv halda genomda ilişib qalır, tədricən gərəksiz olduğu üçün itirilir – bu aydındır. Əgər insanı allah yaradıbsa, onda nəyə görə lazımsız siçan genlərini öz yaratdığı varlığa daxil edib? Görünür, böyük zarafatcıldır.

Aşkar edilib ki, bizim genom meymun genomundan gülməli dərəcədə az fərqlənir – insanabənzər meymunlarla(şimpanze, qorilla, oranqutan, gibbon) genomdakı fərq 1-5%-dir. İndi belə alınır ki, allah insanı öz surət və oxşarına uyğun yox, meymunun surət və oxşarına uyğun yaradıb. Sonrası daha qəribədir. Neandertal genomu oxundu və məlum oldu ki, bizim və neandertal genomunun hər ikisində ümumi olan 3-4% gen var. Ehtimal olunur ki, bu genlər genoma bizim uzaq əcdadların neandertallarla əlaqəsi nəticəsində daxil olublar. Amerikalıların dediyi kimi, “that explains uncle Harry” (“Harri dayının niyə belə olması indi aydındır). İnsanın ilahi yaradılışında neandertalları hansı yerə qoyaq, aydın deyil. Onlar insanlara meymunlardan daha yaxındırlar, gəzirdilər, silah düzəldirdilər, hətta, ola bilər ki, danışmağı bacarırdılar  və  ümumi genlərimiz var. Onları da allah yaradıb yoxsa təkamülün nəticəsidirlər?

Təkcə onlar deyilər. Bizimlə qohumluğa başqa namizədlər də ortaya çıxıblar – denisovlular. Onların qalıqlarını rus arxeoloqlar Sibirdə Denisov mağarasında tapıblar. Ruslar tapdılar, genomu isə isveçlilər, finlər və amerikalılar oxudular. Son illərin böyük kəşflərindən biri, amma əldən qaçdı, Rusiyada heç kim genom oxuya bilmir. Çinin kəndində bacarırlar, Hindistanda bacarırlar, Rusiyada isə yox. Nəticədə ümid ilahi gücə qalır, “görkəmli” dövlətdə isə genomu oxumağa heç kim yoxdur. Məlum oldu ki, denisovlular həm neandertallara, həm də bizə oxşayırdı, amma bütün indiki insanlardan daha çox melaneziyalılarla xüsusilə yaxındılar. Nəzərə alsaq ki, Melaneziyalılar Sibirdə heç vaxt olmayıblar, belə nəticə ağıla gəlir ki, denisovlu və ya oxşar qruplar kontinental Sibirdən Melaneziya adalarına kimi böyük bir ərazidə yaşamışdılar. Müasir insanın belə insanabənzər qrupların övladı olduğunu hesab edən elmi məntiq valideynliyi müəyyən edən genetik test kimi sadə və mübahisə olunmazdır. DNT uyğundur, deməli, uşaq sizindir, nə qədər müqəddəs ruha əsaslansan da, aliment ödəmək lazım olacaq. Əgər müasir insan allah tərəfdən yaradılıbsa, onda neandertal və denisovlunu hansına aid edək, təkamülə və ya ilahi yaradılışa? Əgər onlar təkamülün məhsuludursa, onda nə üçün allah insana onların genlərini yerləşdirib? Zarafat üçün? Əgər onları da allah yaradıbsa, onda niyə məhv olublar? Birinci iş uğursuz alındı? İlahi bacarıqsız iş?

İnsanın bioloji olaraq heyvan olması heç kim üçün sirr deyil və lazım olduqda hamı bunu asanlıqla qəbul edir. Məsələ burda yalnız meymunlarda deyil. Mən üzr istəyirəm, amma meymunlar sadəcə bizim yaxın qohumlarımızdır, ümumilikdə isə bütün heyvan dünyası ilə qohumuq. Yalnız heyvanlarla yox. Göbələklər də bizə çox uzaq olsa da qohumdur. Baxmayaraq ki, qohumluğun yaxınlığı nisbi anlayışdır. Son onilliklərdə təkamülçü bioloqların tapdıqları canlılarla müqayisədə insan kartofa daha yaxındır. Bütün tarixi boyu insan praktiki fəaliyyətində düz olaraq təbiətin bir hissəsi kimi hərəkət edib. Uzun müddət cərrahlar ürək əməliyyatlarını donuzlar üzərində sınaqdan keçiriblər, çünki onlarla yaxınlıq çoxdur. İndiyə kimi, donuz gözü insanın göz xəstəlikləri üçün ən yaxşı modeldir. Dərmanlar və müalicə metodları siçovul və siçanlarda, çox az halda isə meymunlarda yoxlanılır. Meymunlarda dərmanın təsiri necədirsə, insanda tamamilə eyni təsirdir. Uzun illər, insulin sintez edən bakteriyalardan əvvəl, diabetiklər öküz və ya donuz insulinindən istifadə edirdilər. İnsanda bəzi zülallar var ki, onlar maya göbələyi zülalından 1-2 amin turşusu ilə fərqlənir və əgər bu zülallar göbələkdən çıxarılıb insan hüceyrəsində yerləşdirilsə, onlar doğma zülallar kimi işləyirlər. Belə nümunələri çox sayda sadalamaq olar. Təkamül molekulyar biologiyası, təkamül genetikası və yeni elm – qazıntıda tapılan növlərin genomunu öyrənən paleogenomika eyni səsdən təkrarlayırlar ki, insan heyvan dünyasının bir hissəsidir, onun ilahi üst törəməsi yox.

Təsdiq olunmuş təkamül nəzəriyyəsinə qarşı tez-tez edilən, əsassız iddiaları nəzərə alaraq, eşitmək çox maraqlı olardı ki, insanın ilahi yaradılması hansı sübutlar bazasına əsaslanır. Yaradılış nəzəriyyəsinin tərəfdarları predmet danışığından adətən qaçırlar və bu, təbii ki, onlar tərəfindən ağıllı mövqedir. Məntiqi olaraq, bu mövqe gülməli dərəcədə ziddiyyətlidir, bundan başqa, daima çoxlu sayda əsaslanmış faktları inkar etməlidirlər, bu da onlar üçün həmişə çətin vəziyyətdir. Məsələn, həmin tapılan insanabənzər növlər – bu sümükləri görmək, onlara toxunmaq olur, yəni onlar kiminsə qızğın təssəvvürünün məhsulu deyil. Meymunlarla insan arasında keçid xarakterlərin bəziləri hətta qeyri-mütəxəssislər üçün də aydındır. Müxtəlif ölkələrdə tapılan onlarla skeletlər var. Bunlara baxmayaraq, onların mövcud olmadığını hesab etmək lazımdır yoxsa necə? Genom və molekulyar göstəricilərdən hələ danışmıram, onlar kifayət qədər çoxdur.

Bunlar da kömək etmirsə, məntiqdən, faktlardan imtina etmək olar. Meksikalıların dediyi kimi, “solo Dios sabe por que hace las cosas” (nə elədiyini yalnız allah özü bilir). Suallar var? Suallar yoxdur. Yalnız onu deməyin ki, təkamül və yaradılış nəzəriyyələri eynihüquqlu və eyniqiymətli “baxış nöqtələridir”. Ən mənasız baxış nöqtəsinə də malik olmaq olar, amma onun zəngin elmi nəticələrə və praktiki təcrübəyə malik olan elmi nəzəriyyədən heç də pis olmadığını demək uşaq bağçası olur. Yaradılış ideyası yalnız onu təklif edib ki, təkamül hər şeyi izah etmir.

İnsan və heyvanın qohumluğu müvəqqəti bədənlə məhdudlaşmır. Qohumluq hətta ən müqəddəs şeyə – insan psixikasına da toxunur. 2012-ci ildə Uotsonla birlikdə DNT strukturunu açan Frensis Krikin xatirəsinə həsr olunan Kembric konfransında “İnsan və heyvanda şüur” deklarasiyasına əsaslanmaq istəyirəm. Məşhur neyrobioloqlardan ibarət olan qrup konfransı yekunlaşdıraraq bildirdilər ki, insan psixikası göydəndüşmə deyil, heyvan psixikasının təkəmülünün məhsuludur. Sübut odur ki, ən azından bütün məməlilərdə əsas sinir prosesləri identikdir. İnsandakı bir çox psixi hallar həm də heyvanlarda mövcuddur, hətta, daha sadə şəkildə desək, psixotrop maddələr heyvan və insanda eyni təsir yaradırlar və s. ad infinitum. Alimlər həm də iddia edirlər ki, bir çox heyvanlar şüura malikdirlər. Bəzilərinin fikrinə görə, belə növlərdən biri osminoqdur! Ola bilər ki, alimlər biraz əsəbiləşiblər, amma müasir neyrobiologiya insan beyni və şüuru ilə insanabənzər əcdadlarımızın və indi yaşayan canlı növlərinin beyin və psixikası arasındakı təkamül əlaqəsini izləməyə imkan verir.

Son olaraq, neyrobioloqların bu deklarasiyası təkamülə dair suallara aid tez-tez rast gəlinən şərhlərə illüstrasiya ola bilər. “Dini inam elm üçün maneə deyil. Baxın, Amerika ifrat dini ölkədir, amma elm necə də inkişaf edib. Amerikada alimlərin çoxu dindardır, bu, onlara elmdə mane olmur”. Amerikadakı alimlər, bütün dünyadakı kimi dindar deyillər. Amerikada alimlər, bu neyrobioloqlar kimi, nəzəriyyəni təcrübi faktlara əsasən qururlar, elmi faktlara görə məhz təkamül nəzəriyyəsi alınır. Fokus sadəcə ondadır ki, iki Amerika var, biri inkişaf etmiş və elm yaradır, o biri insanın ilahi yaranmasına inanır.

Yevgeniya Qureviç

(c) SOLFRONT.org

[Yazı original məqalədən Solfront.org üçün hazırlanmışdır]

rusiya

Наши предки, ваши предки
На одной качались ветке,
А теперь нас держат в клетке,
Хорошо-ли это, детки?

Борис Заходер

Как выяснилось из недавнего опроса ФОМ, больше россиян верят, что человека создал бог, чем находят убедительной Дарвиновскую теорию происхождения человека от обезьяны. Что особенно забавно, так это то, что в целом идея происхождения видов путем естественного отбора встречает гораздо больше понимания, чем именно деталь этой теории — происхождение человека от обезьяноподобных предков. Интересно, что уж такого особенного в человеке, что ему так непременно хочется приписать божественное происхождение, в то время как весь остальной природный мир может спокойно барахтаться в эволюционной грязи, не вызывая никакого особенного возмущения? В этом смысле мои соотечественники отличаются от американской консервативной братии, которая отрицает всю теорию эволюции скопом и упорно утверждает, будто все происходило в точности как описано в Библии, какие-бы факты им ни приводили. Хотя даже католическая церковь недавно заявила, что эволюция, наверное, увы, была. Впрочем, католическая остается пока единственной церковью, склонившей голову перед фактами.

Повздыхав немного (во что превратилась вполне приличная страна за какие-то 20 лет!), я стала читать комментарии, чтобы хоть как-то уяснить такую причудливую логику. Если вычесть совсем бессмысленные утверждения типа «этого не может быть, потому что не может быть никогда», то остаются рассуждения, суть которых сводится к тому, что гипотеза Дарвина не доказана. Мне особенно нравится эта «гипотеза», не теория, а всего лишь гипотеза. Ну сболтнул старик глупость, с кем не бывает! А если гипотеза научно не доказана, то и ничем она не лучше идеи сотворения богом. Обе есть лишь точки зрения, не больше, и обе, подумать только, должны быть равно представлены в школьной программе. Хотелось бы мне знать, чего в подобных высказываниях больше, невежества или лукавства.

Помилуйте, дорогие товарищи, Дарвин высказал свою «гипотезу» 154 года назад. Если бы она не превратилась в теорию эволюции с мощнейшей доказательной фактической базой и колоссальным эвристическим потенциалом, то кто бы про нее и вспомнил-то теперь? Что, наука пребывала в летаргии полторы сотни лет? Ученые с тех пор ничего не выяснили и ничему не научились, и мы все еще Дарвина обсуждаем? Да ничего подобного. Во времена Дарвина не было никакого понятия о генах и никакой генетики, не говоря уж об антропологии или молекулярной биологии. Сейчас есть и то, и другое, и третье. И данные этих наук подтвердили положения теории Дарвина во всех существенных чертах. Новейшие исследования превратили теорию эволюции, как она теперь именуется, в одну из самых доказанных теорий, которые когда-либо знала биология. Не будет преувеличением сказать, что теория эволюции и есть современная биология. Если вы говорите, что вам не нравится теория эволюции, тем самым вы говорите «нет» всей современной биологии. Медицине, кстати, тоже. Биологи спорили и будут спорить о механизмах эволюционных процессов, это нормально. Но основные положения теории эволюции, разработанные сначала Дарвином, а потом поколениями ученых после Дарвина, — это тот язык, на котором сейчас говорит биология, и до тех пор, пока не появилось что-то лучшее, никакого другого языка у биологии не будет. Теория происхождения человека есть неотъемлемая часть теории эволюции. Ее нельзя просто так выковырять, как изюм из булки, заявив, что да, конечно, животный мир произошел эволюционным путем, а мы, спасибо, не надо, нас бог создал.

Не так давно были прочитаны геномы человека и всех видов человекообразных обезьян. Геном вообще штука жутко интересная — он как архив, где вся история вида записана, надо только уметь прочитать. У нас в геноме есть масса так называемых псевдогенов. Псевдогены — это гены, которые выглядят прямо как настоящие, только не работают. Например, у животных полно феромонов, запаховых веществ, используемых для привлечения особей противоположного пола. Есть также и специальные рецепторы, феромоны распознающие. У человека феромонов и их рецепторов нет или почти нет (мнения ученых разделились). А гены соответствующие есть. Но не настоящие, а псевдо. И до чрезвычайности похожи на аналогичные гены у мышей. Как можно объяснить появление псевдогенов иначе, как в результате эволюции, при этом оставаясь в пределах здравого смысла, я не знаю. Унаследованные от предков гены, функция которых утрачена, какое-то время задерживаются в геноме в неактивном виде, постепенно из него вымываясь за ненадобностью — это понятно. Если же человека создал бог, то зачем бы он вставил в свое творение поломанные мышиные гены? Должно быть, большой затейник.

Выяснилось, что наш геном отличается от обезьяньего до смешного мало — 1-5% отличий от человекообразных обезьян (шимпанзе, гориллы, орангутанга, гиббона). Так что же получается, бог создал человека не по своему образу и подобию, а по образу и подобию обезьяны? Дальше еще забавнее. Прочитали геном неандертальца, и оказалось, что в нашем геноме 3-4% общих с неандертальцами генов, проникшие туда, вероятно, в результате скрещивания наших дальних предков с неандертальцами. Как говорят американцы, “that explains uncle Harry” (теперь понятно, почему дядюшка Гарри такой). Но как быть с неандертальцами в свете божественного происхождения человека как раз непонятно. Они еще больше похожи на людей, чем обезьяны, пешком ходили, орудия делали, может быть, даже говорить умели, и вот, опять же, гены общие. Их тоже бог создал или они от эволюции?

Да если бы они одни. Объявились еще другие претенденты в родственники — денисовцы, называемые так потому, что их останки нашли российские археологи в Денисовской пещере в Сибири. Нашли-то российские, а геном прочитали шведы да финны, да американцы. Одно из крупнейших открытий последних лет — и уплыло, потому что во всей России никто геном прочитать не может. В какой-нибудь деревне китайской могут, в Индии могут, а в России не могут. Вот и приходится на божественное надеяться, когда в «великой» стране геном прочитать некому. Стыд, да и только. Оказалось, что эти денисовцы генетически похожи на неандертальцев и на нас, а из всех современных людей особенно близки к меланезийцам. Поскольку меланезийцы последний раз в Сибири были никогда, напрашивается заключение, что денисовцы или похожие группы когда-то жили на огромной территории от континентальной Сибири до островов Меланезии. Научная логика, считающая современного человека потомком таких человекообразных групп, столь же проста и неоспорима, как и в генетическом тесте на отцовство. ДНК похожа — значит ребеночек ваш, и алименты платить придется, сколько ни ссылайся на святой дух. А если современный человек создан богом, то к какому департаменту отнести всех этих неандертальцев и денисовцев, эволюционному или божественному? Если они продукт эволюции, то зачем бог, творя человека, замесил в него их гены? Шутки ради? А если они были богом созданы, то почему вымерли? Первый блин комом? Божественная халтура?

То, что человек биологически есть животное, ни для кого не тайна, и когда нужно, все этот факт легко принимают. И дело тут даже не в обезьянах. Я жутко извиняюсь, но обезьяны просто наши ближайшие родственники, а вообще-то мы в родстве со всем животным миром. И не только с животным. Грибы нам очень дальние, но тоже родственники. Хотя близость родства — понятие относительное. За последние десятилетия эволюционные биологи таких существ понаходили, по сравнению с которыми мы и картошка — вполне себе родственные души. Всю свою историю человек в своей практической деятельности исходил из того, что он есть часть природы, и правильно делал. Долгое время хирурги отрабатывали операции на сердце, практикуясь, простите, на свиньях, потому что, увы, мы во многом похожи именно на них. То же самое глазные хирурги. Кстати, и до сих пор, глаз свиньи — лучшая модель для глазных болезней человека. Мы тестируем лекарства и методы лечения человеческих болезней на крысах и мышах, изредка на обезьянах. И поверьте, как лекарство действует на обезьян, точно так же оно действует и на людей. Долгие годы, пока не научились производить человеческий инсулин в бактериях, диабетики использовали бычий или свиной инсулин, который вызывал, конечно, осложнения, но в целом делал свое дело. У человека есть белки, которые отличаются от белков дрожжей (да, да, тех самых, которые идут в пироги!) на одну-две аминокислоты, и если эти белки вытащить из дрожжей и вставить в человеческую клетку, они работают, как родные, будто там всегда и были. Список таких примеров можно продолжать до бесконечности. Эволюционная молекулярная биология, эволюционная генетика, и новая наука, палеогеномика, которая занимается исследованием геномов ископаемых видов, в один голос говорят об одном и том же — человек есть часть животного мира, а не некий божественный нарост на нем. Так что если читателю когда-либо понадобится лекарство, хирургический или любой другой метод лечения от рака, диабета, инсульта, болезни Паркинсона или хотя бы от мигрени, то хорошо бы помнить, что все эти методы появились на свет благодаря проведенным учеными исследованиям наших братьев животных, а вовсе не с божьей помощью.

При столь же частых, сколь и необоснованных претензиях к доказанности теории эволюции, было бы чрезвычайно любопытно услышать, на какую такую доказательную базу опирается утверждение о создании человека богом. Сторонники теории творения обычно избегают предметного разговора, и это, пожалуй, умно с их стороны. Их позиция незавидна. Логически она до смешного противоречива, и, кроме того, должна отрицать огромное количество хорошо установленных фактов, что всегда немного неловко. Например, те же ископаемые человекообразные виды — эти кости можно увидеть, потрогать, то есть они явно не продукт чьего-то буйного воображения. И промежуточный характер между обезьяной и человеком по крайней мере некоторых из них вполне очевиден даже неспециалисту. Есть многие десятки скелетов, найденные в разных странах. Так что, надо считать, что ничего этого не существует, или как? Про геномные или молекулярные данные я и не говорю, их так много, что замучаешься перечислять.

На худой конец, можно отказаться и от логики, и от фактов. Как говорят мексиканцы «solo Dios sabe por que hace las cosas» (только сам Бог знает, почему он делает то, что делает). Вопросы есть? Вопросов нет. Только не надо прикидываться, что теория эволюции и идея творения есть равноправные и равноценные «точки зрения». Точку зрения, конечно, позволительно иметь любую, даже самую бессмысленную, но рассказывать, что такая точка зрения ничуть не хуже, чем научная теория, за которой стоит неизмеримое богатство научных данных и практического опыта человечества — это, простите, детский сад. Все, что идея сотворения до сих пор смогла предложить — это бесконечные претензии, что теория эволюции не объясняет все, со своей стороны не объясняя ничего.

Родство человека и животных не ограничивается бренным телом. Оно касается даже святая святых — человеческой психики. Сошлюсь на декларацию под названием «Сознание у людей и животных» сделанную в июле 2012 года на конференции в Кембридже, посвященной памяти Френсиса Крика. Того самого, кто вместе с Уотсоном открыл структуру ДНК. Большая группа известных нейробиологов, подводя итог конференции, заявила, что психика человека не упала с неба ни в прямом, ни в переносном смысле, а есть продукт эволюции психики животных. Доказательством является то, что все основные нервные процессы идентичны, по крайней мере, у всех млекопитающих. Большинство психических явлений, имеющихся у человека, имеются также и у животных, даже если и в упрощенном виде, психотропные лекарства действуют одинаково на людей и животных, и т.д. ad infinitum. Ученые также утверждают, что многие животные виды обладают сознанием, что всегда считалось прерогативой человека. По мнению некоторых, одним из видов, наделенных сознанием, является осьминог! Что ж, по сравнению с таким родственничком, обезьяна за праздник пойдет. Даже если ученые слегка погорячились, что вполне может быть, многочисленные данные современной нейробиологии позволяют достаточно ясно проследить эволюционную связь мозга и психики человека с мозгом наших человекообразных предков и с мозгом и психикой ныне живущих видов.

И напоследок. Эта декларация нейробиологов служит иллюстрацией к еще одному тезису, часто встречающемуся в российских комментариях по эволюционным вопросам. «Мол, вера науке не помеха. Америка, вон, сверхрелигиозная, а какая развитая страна. Большинство ученых в Америке религиозны, это не мешает им делать науку». Ученые в Америке, как и везде, не религиозны. Ученые в Америке такие, как эти нейробиологи, которые строят теории на основе экспериментальных фактов, а на основе научных фактов получается как раз теория эволюции, и ничто другое. Фокус просто в том, что есть две Америки, одна развитая и творит науку, а другая — верит в божественное происхождение человека.

Оригинал статьи


Oxşar yazılar:

Baxış sayı:6579