abunə ol: Yazılar | Şərhlər | Еmail

“İşçi sinfinin iki yüz illik nailiyyətləri zibilə atılıb”

Şərh

Eduardo Qaleano

İşçi sinfinin iki yüz illik nailiyyətləri zibilə atılıb

PV: Avropada siyasətçilər, “xalq kütlələrinin qurbanlar verməsi zərurəti” ifadələri ilə böhranı idarə edirlər.

EQ: Bu, əsgərə ölmək əmri verən dövlət bürokratiyası ritorikası ilə eynidir. Barıt qoxusu gəlmir, lakin zorakılıq elə həmin zorakılıqdır. İşçi sinfinin iki yüzillik nailiyyətlərinin sistematik olaraq zibilə atilmasının qlobal planı həyata keçirilir, “ölkəni böhrandan xilas etmək” adına bəşəriyyəti keçmişə qayıtmağa məcbur edirlər. Biz insanların məhv edildiyi dünyada yaşayırıq.

Onlar yoxsulluğun yaratdığı zorakılığı, acından ölmələri pisləyirlər. Lakin varlılar tərəfindən edilən zorakılıq alqış və mükafatlarla qarşılanır.

PV: Lakin “kəmər sıxma” siyasəti yeganə çıxış yolu kimi görünür, elə deyilmi?

EQ: Baxır kim üçün?! Bu fəlakətin səbəbkarları və başlıca quldurları olan bankirlər üçün elədir. Halbuki buna görə onlara milyardlarla avro kompensasiya verilib. Bu dünya yalan və zorakılıqdan ibarətdir. “Kəmər sıxma” siyasəti Latin Amerikasına çoxdan tanışdır. Avropada isə biz təzəcə səhnəyə qoyulmuş və yaxşı tanıdığımız tamaşaya şahid oluruq. Biz bu tamaşada demək olar ki hər şeyi bilirik: bütün ümumi yerləri, sehrli reseptləri və aparıcı qüvvələri – Beynəlxalq Valyuta Fondu, Dünya Bankı …

PV: Siz əhalinin kasıblaşmasını zorakılıq növü hesab edirsiz?

EQ: Əgər terrorizmlə tamamilə başqa məqsədlərə çatmaq üçün deyil, həqiqi mübarizə aparılsaydı, insanların gördükləri cinayətkarların axtarışı barədə elanlar belə olmalıydı: “dövləti işğal edənlər, muzdlu işçilərin eksterminatorları, iş yerlərinin qatilləri, qorxu tacirləri axtarılır”. Bunlar ən təhlükəli terroristlərdir. Onlar bizi iflic edirlər.

Bu dünya insanlarda digərlərinə qarşı inamsızlıq yaradır. Sən öz qonşuna güvənməməlisən, onu özünə potensial təhlükə olaraq görməlisən. Sənə öyrədirlər ki, haradasa sənə pislik etmək istəyən kimsə var və sən həmişə müdafiəyə hazır olmalısan. “Müdafiə” sənayesi bu sözlərlə özünə bəraət qazandırır, buna “cinayət” biznesi desək, daha uyğun olar. Bu, zorakılığa bariz nümunədir.

PV: Keçək Latın Amerikası siyasətinə. Meksikalılar rəsmi seçim nəticələrinə etiraz etməkdə davam edirlər…

EQ: Səslər arasındakı fərq azdır, saxtakarlığı sübut etmək çətin olacaq. Lakin səslərin sayından əlavə, daha incə və dərin saxtakarlıq var, bu, demokratiya üçün daha dağıdıcıdır. Bu, hakimiyyətə gəldikdən sonra tam tərsini edən siyasətçilərin vədləridir. Beləliklə, onlar yeni nəsildə demokratiyaya olan etibarı sarsıdırlar.

PV: Paraqvayda Fernando Luqonun1 hakimiyyətdən salınması. Bu qanuni yollarla baş veribsə, bunu çevriliş adlandırmaq olarmı?

EQ: Bəli, bu tamamilə çevriliş idi! Onlar bu “mütərəqqi keşişə” qarşı çevrilişi, onun etdiklərinə görə deyil, edə biləcəklərinə görə etdilər. Luqo əhəmiyyətli bir şey etməyib, lakin o, Latın Amerikasında ən yüksək torpaq mülkiyyəti konsentrasiyası olan və uyğun olaraq yüksək dərəcə bərabərsizliyə malik olan ölkədə aqrar islahat keçirməyi təklif etmişdi. Bundan əlavə o, Monsanto kimi nəhəng transmilli korporasiyalara qarşı milli ləyaqət mövqeyindən çıxış edirdi, genetikası dəyişdirilmiş toxumların idxalına qadağa qoymuşdu…

Belə desək, bu, hər ehtimala qarşı preventiv çevriliş idi. Burada Luqonun kim olduğu deyil, gözəl günlərdən birində kim ola biləcəyi əsasdır.

PV: Bizdə bu cür situasiyaların hələ də ortaya çıxması sizi təəccübləndirir?

EQ: Məni bütün dünya təəccübləndirir. Çevrilişlərə qarşı müqavimətli olduğu söylənən Avropa ölkələrinin çoxu indi texnokratların hakimiyyəti altındadır, habuki onlara heç kim səs verməyib. Onlar “Goldman Sachs”2 və digər maliyyə korporasiyaları tərəfindən seçilib və təyin olunublar.

Bu hətta dildə də əks olunur. Görünür suveren, müstəqil dövlətlər parta arxasına otururlar və sözə baxmayanda müəllim-teknotratlar tərəfindən qulaqları burulur.

Müsahibə aldı: PaulaVileya

Qeydlər:

  1. Fernando Luqo (30 may, 1951-ci il) – 2008-2012-ci illərdə Paraqvayda prezident olmuş siyasətçi. Əvvəllər kilsədə keşiş olmuşdur. 2012-ci ildə impicment nəticəsində hakimiyyətdən uzaqlaşdırılıb. Qonşu ölkələr bu aktı çevriliş kimi qiymətləndiriblər.
  2. Goldman Sachs – dünyanın ən iri kommersiya banklarından biri (2008-ci ilə qədər investisiya bankı idi), maliyyəçilər arasında “The Firm” olaraq tanınır.

Tərcümə: Cavid Babək              (c) SOLFRONT.org

[Yazı original məqalədən Solfront.org üçün hazırlanmışdır]

Эдуардо Галеано
«ДВА СТОЛЕТИЯ ЗАВОЕВАНИЙ РАБОЧЕГО КЛАССА ВЫБРОШЕНЫ НА СВАЛКУ»

Интервью брала Паула Вилея

ПВ: Политики управляют кризисом в Европе с помощью фраз о необходимости жертв со стороны народных масс.

ЭГ: Это все та же риторика госбюрократии, приказывающей солдатам умирать . Порохом не пахнет, но насилие все то же. Систематически реализуется глобальный план выбросить на свалку два столетия завоеваний рабочего класса, заставить человечество вернуться в прошлое во имя «выхода страны из кризиса». Мы живем в мире организованном для истребления человеческих существ.

Они продолжают осуждать насилие со стороны бедноты, насилие умирающих с голоду. Насилие со стороны богатых получает аплодисменты и награды.

ПВ: Но политику затягивания поясов представляют как единственное возможное решение, разве это не так?

ЭГ: Единственно возможное для кого? Для банкиров, виновных в этой катастрофе, которые и есть главные грабители? За это им выдали компенсацию в миллиарды евро… Это мир фальши и насилия. Политика затягивания поясов давняя знакомая Латинской Америке. В Европе мы сейчас наблюдаем спектакль, впервые поставленный у нас и слишком хорошо нам известный. Мы знаем буквально все в этом спектакле: все общие места, волшебные рецепты и ведущих исполнителей — Международный валютный фонд, Всемирный банк…

ПВ: Вы считате обнищание населения формой насилия?

ЭГ: Если бы велась подлинная война с терроризмом, а не фальшивая как предлог для достижения совсем иных целей, весь мир был бы обклеен такими объявлениями о розыске и поимке преступников: «Разыскиваются похитители стран, экстерминаторы наемных рабочих, убийцы рабочих мест, торговцы страхом». Это самые опасные террористы. Они обрекают нас на паралич.

Это мир, который лепит из тебя человека неспособного к солидарности с такими как ты. Ты должен не доверять своему соседу, видеть в нем потенциальную угрозу себе, а не соратника в общем деле. Тебя учат, что где-то там всегда прячется некто, кто желает тебе зла, и поэтому ты должен быть готовым к защите. В этом оправдание «оборонной» промышленности, если использовать словцо, которым называют этот преступный бизнес. Вот нагляднейший пример насилия.

 ПВ: Перейдем к латиноамериканской политике. Мексиканцы продолжают протестовать против официальных реьультатов выборов

ЭГ: Разница в голосах небольшая, так что подлог им будет нелегко доказать. Но помимо числа голосов существует куда более тонкий и глубокий обман, наиболее разрушительный для демократии. Это лживые обещания политиков, которые, получив власть, делают все наоборот. Так они подрывают веру в демократию у новых поколений.

Вопрос: В отношении смещения Фернандо Луго в Парагвае. Можно ли здесь говорить о перевороте, если это произошло законным путем?

Конечно, это был самый настоящий переворот! Они устроили переворот против «прогрессивного священника» не за то, что он сделал, а за то, что он мог сделать. Ничего особенно значительного Луго не сделал, но он предложил провести аграрную реформу в стране с наивысшей концентрацией земельной собственности в Латинской Америке и соответственно с высочайшей степенью неравенства. Кроме того, некоторые из его позиций отличало чувство национального достоинства по отношению к всемогущим транснациональным корпорациям вроде Монсанто, и он наложил запрет на ввоз семян с измененной генетикой…

Так что это был превентивный переворот, так сказать, на всякий случай. Не потому, кем Луго был, а кем он мог бы стать в один прекрасный день.

ПВ: Вас не поражает, что у нас продолжают возникать подобные ситуации?

 ЭГ: Меня поражает весь сегодняшний мир. Большинство европейских стран, казавшихся неуязвимыми для переворотов, теперь находятся во власти технократов, за которых никто не голосовал. Их отобрали и назначили Голдман Сакс и другие финансовые корпорации.

Это отражается даже в языке. Казалось бы суверенные, независимые страны садятся за парту и зубрят уроки как непослушные дети, которых дергают за уши учителя-технократы.

 Оригинал статьи


Oxşar yazılar:

Baxış sayı:9797